50 حدیث از امام حسین (ع)

حدیث (1) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب 
جز به یکى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار، یا صاحب مروت، یا کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد

(تحف العقول ، ص 251)

حدیث (2) امام حسین علیه السلام فرمودند:

أیما اثنَین جَرى بینهما کلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر کانَ سابقة الىَ الجنّة 
هر یک از دو نفـرى که میان آنها نزاعى واقع ی و یکـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود

(محجه البیصاء ج 4،ص 228)

حدیث (3) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ المَخلـُوق بسَخَطِ الخـالِق 
رستگـار نمی ی مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد

(تاریخ طبرى،ص 1،ص 239)

حدیث (4) امام حسین علیه السلام فرمودند:

إنَّ شِیعَتَنا مَن سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن کلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ 
بدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است

(فرهنگ سخنان امام حسین ص/ 476)

حدیث (5) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لا یأمَن یومَ القیامَةِ إلاّ مَن خافَ الله فِی الدُّنیا 
کسی در قیامت در امان نیست مگر کسی که در دنیا ترس از خدا در دل داشت

(مناقب ابن شهر آشوب ج/4 ص/ 69)

حدیث (6) امام حسین علیه السلام فرمودند:

أَعجَزالنّاسٍ مَن عَجَزَ عَنِ الدُّعاء
عاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند

(بحارالانوارج/ 93 ص/ 294)

حدیث (7) امام حسین علیه السلام فرمودند:

اَلبُکاءُ مِن خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّارِ 
گریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است

(حیات امام حسین ج 1 /ص 183)

حدیث (8) امام حسین علیه السلام فرمودند:

مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ
آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد.

(بحار الانوار ، ج 3 ، ص 397)

حدیث (9) امام حسین علیه السلام فرمودند:

اِنّ اَعفَی النّاسِ مَن عَفا عِندَقُدرَتِهِِ
بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.

(الدره الباهره ، ص24)

حدیث (10) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لا یأمن یوم القیامة إلا من خاف الله فی الدنیا.
هیچ کس روز قیامت در امان نیست ، مگر آن که در دنیا خدا ترس باشد.

(بحار الانوار،ج 4،ص 19)

حدیث (11) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لا أفلح قوم إشتروا مرضاة المخلوق بسخط الخالق.
کسانی که رضایت مخلوق را به بهای غضب خالق بخرند، رستگار نخواهند شد.

(مقتل خوارزمی،ج 1،ص239)

حدیث (12) امام حسین علیه السلام فرمودند:

من حاول اَمرا بمعصیة الله کان اَفوت لما یرجو و اَسرع لما یحذر. 
کسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می ی .

(بحارالانوار،ج78،ص120)

حدیث (13) امام حسین علیه السلام فرمودند:

من طلب رضی الناس بسخط الله وکله الله إلی الناس . 
کسی که برای جلب رضایت و خوشنودی مردم ، موجب خشم و غضب خداوند ی، خداوند او را به مردم وا می گذارد.

(بحارالانوار،ج78،ص126)

حدیث (14) امام حسین علیه السلام فرمودند:

من اَحبک نهاک و من اَبغضک اَغراک.
کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند

(بحار الانوار،ج75،ص128)

حدیث (15) امام حسین علیه السلام فرمودند:

من دلائل العالم إنتقادة لحدیثه و علمه بحقائق فنون النظر.
از نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .

(بحارالانوار،ج78،ص119)

حدیث (16) امام حسین علیه السلام فرمودند:

من دلائل العالم إنتقادة لحدیثه و علمه بحقائق فنون النظر.
از نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .

(بحارالانوار،ج78،ص119)

حدیث (17) امام حسین(ع) فرمودند:

لا تقولوا باَلسنَتکم ما ینقُص عَن قَدَرَکم
چیزى را بر زبان نیاورید که از ارزش شما بکاهد

(جلاءالعیون،ج۲ص۲۰۵)

حدیث(18) امام حسین فرمودند:

لا یأمن یوم القیامة إلا من خاف الله فی الدنیا.
هیچ کس روز قیامت در امان نیست ، مگر آن که در دنیا خدا ترس باشد.

(بحار الانوار، ج 44، ص 192 )

حدیث(19) امام حسین (ع) فرمودند:

لا یکمل العقل إلا باتباع الحق .   
عقل کامل نمی شود مگر با پیروی از حق .

(بحار الانوار، ج 78، ص 127 )

حدیث(20) امام حسین (ع) فرمودند:

یاک و ما تعتذر منه ، فإن المؤمن لا یسیء و لا یعتذر، و المنافق کل یوم یسیء و یعتذر
حذر کن از مواردی که باید عذرخواهی کنی ، زیرا مؤمن نه کار زشتی انجام می دهد و نه به عذرخواهی می پردازد، اما منافق همه روزه بدی می کند، و به عذرخواهی می پردازد.

( بحار الانوار، ج 78، ص120 )

حدیث(21) امام حسین(ع) فرمودند:

مُجالَسَةِ أهلِ الدِنَاءَة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ ریبَة

همنشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار استی

(بحارالانوار، ج78، ص 122)

حدیث(22) امام حسین(ع) فرمودند:

مُجالَسَةِ أهلِ الدِنَاءَة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ ریبَة

همنشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار استی

(بحارالانوار، ج78، ص 122)

حدیث(23) امام حسین (ع) فرمودند:

فَإنی لا أَرَی المَوتَ إلَّا السَّعادَةَ وَ الحَیاة مَعَ الظّالِمینَ إلّا بَرماًی
به درستی که من مرگ را جز سعادت نمی بینم و زندگی با ستمکاران را جز محنت نمی دانم.

(تحف العقول ، ص 245)

حدیث (24) امام حسین(ع) فرمودند:

مَن عَبَدَ اللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللهُ فَوقَ أمانِیهِ وَ کفایتِهِی
هر که خدا را، آن‌گونه که سزاوار اوست، بندگی کند، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا کندی

(بحار الأنوار، ج 71، ص 183)

حدیث (25) امام حسین (ع) فرمودند:

إنَّ أجوَدَ النَّاسِ مَن أعطیَ مَن لا یرجُو.
بخشنده‌ترین مردم کسی است که به آنکه چشم امید به او نبسته، بخشش ‌کند.

(کشف ‌الغمّة، ج2، ص239 )

حدیث (26) امام حسین (ع) فرمودند:

إنَّ شیعَتَنا مَن سَلِمَت قُلوبُهُم مِن کلِّ غِشٍّ وَغِلٍّ وَدَغَلٍ
بی‏ گمان شیعیان ما، دل‏هایشان از هر خیانت، کینه، و فریبکارى پاک است.

(بحارالأنوار، ج 68، ص 156 )

حدیث(27) امام حسین علیه السلام فرمودند:

مَن صَامَ ثَلَاثَةَ أَیامٍ مِن شَعبَانَ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ وَ کانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) شَفِیعَهُ یومَ القِیامَةِ

هر کسی که سه روز از ماه شعبان را روزه بگیرد؛ بهشت بر او واجب می شود و در قیامت نیز پیامبر(ص) شفیع او خواهد بود

وسائل ‏الشیعة ج 10 ، ص 490

حدیث(28) امام حسین علیه السلام فرمودند:

إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَیکم مِن نِعَمِ اللهِ عَلَیکم فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ
نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید

بحار الأنوار، ج 74، ص 205

حدیث(29) امام حسین (ع) می فرمایند:

یَظهَرُ اللَّهُ قائِمَنا فَیَنتَقِمُ مِنَ الظّالِمینَ 
خداوند قائم ما را از پس پرده غیبت بیرون مى‏آورد و آن‏گاه او از ستم‏گران انتقام مى‏گیرد

إثباة الهداة ، ج 7 ، ص 138

حدیث(30) امام حسین (ع) می فرمایند:

أنَا قَتیلُ العَبَرَةِ لایَذکُرُنی مُؤمِنٌ إلّا استَعبَرَ
من کشته اشکم ؛ هر مؤمنى مرا یاد کند ، اشکش روان شود

کامل الزیارات ، ص 215

حدیث (31) امام حسین(ع) می فرمایند:

اَللّهُمَّ لا تَسْتَدْرِجنى بِالاِْحسانِ وَ لا تُؤَدِّبْنى بِالْبَلاء
خدایا! با غرق کردن من در ناز و نعمت، مرا به پرتگاه عذاب خویش مَکشان و با بلایا (گرفتارى‏ها) ادبم مکن

عیون اَخبار الرضا ، ج 1، ص 107 ح 1

حدیث (32) امام حسین (ع) می فرمایند:

لا یَکمُلُ العَقلُ اِلاّ بِاتِّباعِ الحَقِّ
عقل، جز با پیروى از حق، کامل نمى‏شود

اعلام الدین، ص 298

حدیث (33) امام حسین علیه السلام می فرمایند:

مِن دَلائِلِ عَلاماتِ القَبولِ : الجُلوسُ إلى‏ أهلِ العُقولِ
از نشانه‏ هاى خوش‏نامى و نیک‏بختى ، همنشینى با خردمندان است.

بحارالأنوار، ج 75، ص 119

حدیث (34) امام حسین (ع) می فرمایند:

اَ یُّهَا النّاسُ نافِسوا فِى المَکارِمِ وَ سارِعوا فِى المَغانِمِ وَ لا تَحتَسِبوا بِمَعروفٍ لَم تَجعَلوا

اى مردم در خوبى‏ها با یکدیگر رقابت کنید و در بهره گرفتن از فرصت‏ها شتاب نمایید و کار نیکى را که در انجامش شتاب نکرده‏اید، به حساب نیاورید.

ارشاد القلوب دیلمى، ص 73

حدیث (35)  امام حسین(ع) می فرمایند:

أَلاِستِدراجُ مِنَ اللّهِ سُبحانَهُ لِعَبدِهِ أَن یُسبِغَ عَلَیهِ النِّعَمَ وَ یَسلُبَهُ الشُّکر
غافلگیر کردن بنده از جانب خداوند به این شکل است که به او نعمت فراوان دهد و توفیق شکرگزاری را از او بگیرد.

تحف العقول،ص 250

حدیث (36)امام حسین علیه السلام می فرمایند:

مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ
کسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود .

بحارالانوار،ج78،ص120

حدیث (37)امام حسین علیه السلام می فرمایند:

إنَّ شِیعَتَنا مَن سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن کُلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ
بدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است.

فرهنگ سخنان امام حسین ص/ 476

حدیث (38)امام حسین علیه السلام می فرمایند:

لا یُکمَلُ العَقلُ اِلّا بِاتِّباعِ الحَق اَلاتَرَونَ اَنَّ الحَق لا یُعمَلُ بِه وَ الباطِل لا یُتَناهی عَنه

عقل جز به پیروی از «حق» کمال نمی یابد آیا نمی بینید که به حق عمل نمی شود و از باطل نهی نمی شود؟

بحار الانوار، ج 78، ص 127

حدیث (39) امام حسین(ع) می فرمایند:

اَللّهُمَّ لا تَستَدرِجنى بِالاِحسانِ وَ لا تُؤَدِّبنى بِالبَلاءِ ؛
خدایا! با غرق کردن من در ناز و نعمت، مرا به پرتگاه عذاب خویش مَکشان و با بلایا (گرفتارى ‏ها) ادبم مکن.

الدُّرًّةُ البَاهرة من الأصدَاف الطّاهِرة

حدیث (40) امام حسین(ع) می فرمایند:

لا یَأمَنُ یوم الْقِیامَةِ إلاّ مَنْ قَدْ خافَ اللهَ فی الدُّنْیا ؛
کسى در روز قیامت از شدائد و أحوال آن در أمان نمى باشد، مگر آن که در دنیا از خداوند متعال ترس داشته باشد ـ و اهل گناه و معصیت نگردد-

بحار الأنوار: ج 44، ص 192، ح 5

حدیث (41) امام حسین(ع) می فرمایند:

اَلبَخیلُ مَن بَخِلَ بِالسَّلامِ ؛
بخیل کسی است که از سلام کردن بخل ورزد (سلام نکند).

تحف العقول/ 253

حدیث (42) امام حسین(ع) می فرمایند:

لِلسَّلامِ سَبعُونَ حَسَنَةً، تِسعٌ وَ سِتُّونَ لِلمُبتَدِءِ وَ واحِدَةٌ لِلرادِ ؛
سلام کردن هفتاد حسنه و ثواب دارد شصت و نه ثواب از برای سلام کننده و یک ثواب برای جوابگو است (با وجود آنکه سلام کردن مستحب ولی جواب دادن آن واجب است).

تحف العقول ص 253

حدیث (43) امام حسین(ع) می فرمایند:

لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب ِ ؛
جز به یکى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار ، یا صاحب مروت ، یا کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد

تحف العقول ، ص 251

حدیث (44) امام حسین(ع) می فرمایند:

مَن عَبَدَ اللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللهُ فَوقَ أمانِیهِ وَ کفایتِهِ ؛
هر که خدا را ، آن‌گونه که سزاوار اوست ، بندگی کند ، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا کند

بحار الأنوار، ج 71، ص 183

حدیث (45) امام حسین(ع) می فرمایند:

اَلبُکاءُ مِن خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّار ؛
گریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است

حیات امام حسین ج 1 /ص 183

حدیث (46) امام حسین(ع) می فرمایند:

مَن حاوَلَ أمراً بِمَعصِیةِ الله کان أفوتُ لما یَرجُوا و أسرَع لما یحذَر ؛
کسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آرزویش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود

بحار الانوار، ج 78، ص 120

حدیث (47) امام حسین(ع) می فرمایند:

 أیما اثْنَین جَرى بینهما کلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر کانَ سابقة الىَ الجنّة ؛
هر یک از دو نفـرى که میان آنها نزاعى واقع می شود و یکـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود

محجه البیصاء ج 4،ص 228

حدیث (48) امام حسین(ع) می فرمایند:

 لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ الْمَخلـُوق بسَخَطِ اْلخـالِق ؛
رستگـار نمی شوند مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد.

تاریخ طبرى،ص 1،ص 239

حدیث (49) امام حسین(ع) می فرمایند:

 اِنّ اَعفَی النّاسِ مَن عَفا عِندَقُدرَتِهِ ِ؛
بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.

الدره الباهره ، ص24

حدیث (50) امام حسین(ع) می فرمایند:

 أمن حاول اَمرا بمعصیة الله کان اَفوت لما یرجو و اَسرع لما یحذر ؛
کسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود.

از سخنان امام زین العابدین علیه السلام

حقیقت عمر

ای مردم! پرهیزکاری خدای کنید و بدانید که به سوی او باز می گردید و هرکس آن چه کردار نیک و بد کرد، برابر خود یابد؛ هرچند خوش تر آن دارد که میان او و آن کردار بد در قیامت فاصله ای بسیار دور باشد... وای بر تو ای آدمی زاده ی غافل! که از تو غافل نباشند. به راستی که مرگ شتابنده ترین چیزها به سوی توست و به درستی که هم اینک شتابان به سویت روی آورده و تو را می جوید و نزدیک است که تو را در رباید. آن گاه به یک لحظه عمرت به سر آمده و فرشته ی جان ستان جانت را گرفته باشد و تنها به گورت رفته باشی و جانت به کالبد تو بازگردد و بی خواست تو، دو فرشته ی نکیر و منکرت بر سرت درآیند تا از تو بازپرسی کنند و به سختی به آزمونت گیرند.

غافلان دل بسته

ای مردم! از گناهان و نافرمانی ها که خدایتان از آن ها نهی کرده و در کتاب راست گفتار و بیانِ گویای خود، شما را از آن ها پرهیز داده، برحذر باشید. دل خود را آکنده از ترس خدا کنید و آن چه را خداوند در بازگشت شما به نزد خود، از پاداش نیک وعده ی حتم داده، به یاد آرید. همان گونه که آن چه را از کیفر سختش که قاطعانه شما را از آن بیم داده، به یاد می آورید... از غافلانن دلبسته به شکوفایی زندگی دنیا نباشید؛ آنان که بر زشت کاری های خود نیرنگ ها بازند.

کالای بی بهای دنی

ای مؤمنان! مباد طاغوتیان و پیروان آنان که شیفتگان دنیایند و دل در گرو آن نهاده اند، راه شما را بزنند. آنان که خود فریب خورده ی دنیایند و بدان کالای پوسیده و خس و خاشاک که فردا نابود می شود، روی دارند. از آن چه از دنیا، خداوند از آن برحذر داشته، بپرهیزید و بدان چه شما را بدان بی رغبت خواسته، بی رغبتی ورزید.

فرجام نافرمانی خدا

پس زنهار! زنهار! پیش از پشیمانی و افسوس و رفتن بدان سرای به پیشگاه خداوند و ایستادن در برابر او. به خدا سوگند! هرگز هیچ مردمی از آبشخور نا فرمانی خدا جز به سوی عذاب او روانه نشدند وهرگز مردمی، دنیا را بر آخرت ترجیح ندادند، مگر آن که سرانجامشان سیاه و سرنوشت شان تباه شد.

دنیا، دارِ قرار نیست

بدانچه در این دنیاست چونان کسی که آن را دارِ قرار و خانه ی پایدار شمرده، تکیه نکنید. به خدا سوگند! هر آنچه در این دنیاست، خود برای شما دلیل بر ضدّ آن باشد، از آرایش هایش گرفته تا گردش روزگارش و دگرگونی و انقلابش و عبرت هایش و بازی گوشی هایش با دوستدارانش. به راستی، دنیا گمنامِ فرو دست را بر فراز کشاند و نامدار فرا دست را زیر دست نشاند و فردا مردمانی را به دوزخ براند. پس در همین نکته برای هوشیارِ دل آگاه، عبرتی و آزمایشی و موجب بازدارنده ای است.

صاحبان معرفت

شناخت خدا و عمل به طاعت او جز دو همزاد هم آغوش نیستند. پس هرکه خدا را بشناسد، از او بترسد و ین بیم، اورا بر عمل به فرمانبرداری از خدا وا دارد و صاحبان معرفت و پیروانشان کسانی هستند که خدا را شناختند و هر کرداری را از بَهرِ او کردند و به او دل بستند و خداوند فرماید: «از میان بندگان خدا تنها دانشوران از او خوف و خشیت دارند.»

توشه ی آخرت

ای بندگان خدا! بدانید که برای مشرکان ترازویی نمی نهند و نامه ی اعمالی نمی گشایند، بلکه بی حساب و به صورت گروهی راهی دوزخ شوند و ترازو نهادن ها و نامه های اعمال برای مسلمانان است. پس ای بندگان خدا! از خدا بپرهیزید و بدانید که خدای تعالی، دل بستگی به شکوفایی و دل ربایی دنیا را از هیچ یک از دوستداران خود خوش ندارد و آنان را به دنیا و شکوفایی نقد و ظاهر خرّمش تشویق نکرده و به راستی دنیا را خلق کرده و مردم آن را آفریده است تا آنان را بیازماید تا کدام برای آخرت خود، کرداری خوب تر دارند؟

روز رستاخیز

ای آدمی زاده! بدان که فراسوی این بازپرسی، روز رستاخیز است که بزرگ تر و هراس انگیزتر و دردناک تر است. خدا در آن روز، پیشینیان و پسینیان را گرد آورد. روزی که در صور بِدَمَند و گورها زیر و زبر شود؛ این است روز رستاخیز. آن روز است که در آن از لغزش هم در نگذرند و از کسی به جای مجازات، تاوان نپذیرند و از احدی معذرت نشنوند و کسی را در آن، امکان توبه ای فراروی نباشد و جز پاداش خوش کرداری و سزای بدکاری چیزی در میان نیست.

پرسش های آخرتی

هان! نخستین چیزی که از تو وا پرسند، از پروردگار توست که او را می پرستیدی و پیامبری که برایت فرستاده شد و دینی که بدان گرویده بودی و کتابی که می خواندی و امامی که از او پیروی می کردی و این که عمرت را در چه کار تمام کردی و مالت را از کجا درآوردی و به چه راه خرج کردی. پس احتیاط کن و مواظب خود باش و پیش از امتحان و پرسش و آزمون، پاسخ را آماده دار. اگر مؤمنی آگاه به دین خویش و پیروی راستین و دوستدار اولیای خدا باشی، خداوند حجت خود را به تو تلقین فرماید و زبانت را به پاسخی درست گویا فرماید و جوابی نیکو دهی و بهشت و خرسندی خدا را مژده یابی و فرشتگانت به مهربانی و خرّمی پذیره آیند. اگر چنین نباشی، زبانت از تردید به لکنت افتد و دلیلت درهم شکند و از پاسخ وامانی و به دوزخی بودن خبرت دهند و گماشتگان عذاب با سفره ای آماده از گدازه ی جوشان و لهیب دوزخ پذیرایت گردند.

سخنان امام زین العابدین علیه السلام

گزیده ای از سخنان گهربار امام علی زین العابدین علیه السلام [بخش 1]

مدیریت سایت

احادیث امام سجاد (علیه السلام)  حضرت سجاد (علیه السلام) : درانجام وظیفه سنگین تربیت فرزند ، از خداوند بزرگ استمداد می نمود و در ضمن دعاهای خود در پیشگاه الهی عرض میکرد ، بار خدایا مرا درتربیت وادب ونیکوکاری فرزندانم یاری و مدد فرما. الحدیث جلد1 صفحه 53 حضرت امام سجاد (علیه السلام) : حق اخلاقی آنکس که به تو بد کرده این است که او را عفو نمایی و اگر بدانی عفو تو مضر است و او را به تجری و تجاوز وا می دارد ، برای کیفر او ، از قانون و مردم نصرت ( کمک )  می طلبی.الحدیث جلد 1 صفحه 89 وقتی حضرت سجاد (علیه السلام) را به دنیا آمدن کودکی خبر می دادند ، ایشان نمی پرسید پسر است یا دختر ، بلکه از اعضای سالم و اندام متعادل او سئوال می کرد ، چون خبر سلامتش را می شنید می گفت خدای را شکر که این کودک را قبیح و ناقص الخلقه نیافریده است. الحدیث جلد 3 صفحه 53 امام سجاد (علیه السلام) : بارالها ، عمرم را ادامه بده، تا مادامی که هر روزش در طاعت تو مصروف گردد. اما اگر موقعی فرا رسد که عمرم چراگاه شیطان باشد، جانم را بگیر و به حیاتم پایان بخش، پیش از آن که بغض تو متوجه من شود یا خشمت درباره‌ام استقرار یابد. الحدیث جلد 2  صفحه 27  ابی مالک از حضرت سجاد (علیه السلام) درخواست کرد او را از جمیع طرق و مناهج دین آگاه سازد. حضرت در پاسخ او به عنوان قدر جامع تمام روشهای اسلامی از سه مسئله انسانی و اخلاقی نام برد : سخن حق، حکم به عدل، و وفای به عهد. الحدیث جلد 2  صفحه 53   حضرت امام سجاد (علیه السلام) : کسی که برای خدا و به قصد صله رحم ازدواج نماید ، پروردگار جهان او را به تاج بزرگی و عظمت ، مفتخر و سرافراز خواهد ساخت. الحدیث جلد 2 صفحه 230  حضرت امام سجاد (علیه السلام) در ضمن حقوق فرزند فرموده است :  پدر ، در حکومتی که به فرزند دارد مسئول است که طفل را مودب و با اخلاق پسندیده پرورش دهد و او را به خداوند بزرگ راهنمایی کند . الحدیث جلد 2 صفحه 349 زهرى گوید: حضرت على بن الحسین علیهما السلام فرمود: اگر همه مردم که ما بین مشرق و مغرب هستند بمیرند من از تنهائى هراس نکنم پس از آنکه قرآن با من باشد، و آن حضرت علیه السلام شیوه اش این بود که هرگاه ((مالک یوم الدین )) را مى خواند آنقدر آنرا تکرار مى کرد که نزدیک بود بمیرد. اصول کافى جلد 4 صفحه 403 زهرى گوید: از حضرت على بن الحسین علیهما السلام شنیدم که مى فرمود: آیه هاى قرآن گنجینه هائى است ، پس ‍ هرگاه در یک گنجینه را گشودى شایسته است که بدانچه در آن است نظرى بیفکنى . اصول کافى جلد 4 صفحه  412 امام سجاد (علیه السلام) : هر بامداد زبان انسان بر دیگر اعضای بدن توجه می کند و می گوید چگونه هستید ؟ حالتان چطور است ؟ آنها می گویند : اگر تو ما را رها کنی خوبیم(اگر تو با حرف زدن گناه نکنی خوبیم ) خدا را خدا نسبت به ما بیاد آور .  و او را به خدا قسم می دهند و می گویند : پاداش و کیفر ما تنها بخاطر توست ( یعنی اگر انسان پاداش کسب کند با استفاده از زبان است و اگرانسان عذابی هم شود بخاطر زبان است ) اصول کافی جلد 3 صفحه 177 امام سجاد (علیه السلام) : مردی از امام زین العابدین (علیه السلام) سوال کرد : ملاک پذیرش نماز چیست ؟ امام (علیه السلام) در پاسخ فرمود : ولایت و دوستی ما  ( اهل بیت (علیه السلام) ) و برائت از دشمنان ما. بحارالانوار جلد 84 صفحه 245 امام سجاد (علیه السلام) : بهترین مردم هر زمان کسانی هستند که منتظر ظهور حضرت مهدی (عج) هستند.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 122  امام سجاد (علیه السلام) : چیزی که زیانش برای تو از سودش زیادتر است بر خود روا مدار و آنرا به خویشتن اعطا مکن.  الحدیث جلد 3 صفحه 300  حضرت امام سجاد (علیه السلام) : مرد واقعی، مرد تمام، مرد خوب و شایسته کسی است که هوای نفس خود را پیرو اوامر الهی قرار دهد و غرائز خود را بر وفق رضای خداوند ارضا نماید.  الحدیث جلد 3 صفحه 288 بر نگین انگشتر حضرت حسین بن علی (علیه السلام) این جمله نقش بسته که هرگاه دانستی عمل کن و گروهی گفته اند که اولین مرحله علم سکوت کردن است بعد از آن شنیدن علم ، سپس نگهداری علم ، بعد عمل به آن علم ، بعد از آن نشر دادن علم است ، و در تفسیر گفته خدای تعالی سوره آل عمران آیه 183 ( دانش را پشت سرشان افکندند ) فرمود : عمل به علم و انتشار آن را وا گذاشتند. ارشاد القلوب جلد 1 صفحه 37 حضرت علی بن الحسین (علیه السلام) فرموده است : خرد راهنمای خوبیهاست و هوای نفس مرکب گناهان است.  ارشاد القلوب جلد 1 صفحه 145  حضرت على بن الحسین علیه السّلام فرمود: که همانا میان شب و روز (بین طلوعین) باغى است که در روشنى آن خوبان می‏چرند و غرق در نعمت باغهاى آن باشند پرهیزکاران  از خوف خدا شبها را بیدارند و روزها را روزه دارند. پس بر شما باد بخواندن قرآن ( و عمل کردن آن ) در اول شب و بتضرع و زارى و استغفار در آخر شب و چون وارد روز شوید همت بکارهاى خوب و ترک منکرات و هر چه که شما را پست میکند از گنان کوچک بگمارید زیرا که آن گناهان کوچک شما را نزدیک به گناهان و زشتیهاى بزرگ میکند و گویا مرگ شما را فراگرفته و ساعت آن فرا رسیده پس همانا بانگ زننده‏ ى مرگ شما را بانگ میزند که حرکت کنید پس بترسید از پشیمانى از زیاد روى در گناه آنهم وقتى که پشیمانى سودى ندارد روزى که گامها بلغزد. ارشاد القلوب  جلد 1  صفحه 203 حضرت على بن الحسین علیه السّلام فرمود: اى پسر آدم تو همیشه‏ در حال خوبى و خیرخواهى بود تا وقتى که براى تو اندرز دهنده ‏اى از طرف نفست باشد و تا زمانى که شعار تو ترس و بیم و حزن و اندوه باشد ، اى پسر آدم تو خواهى مُرد ، پس جواب را آماده کن.‏  ارشاد القلوب ج‏لد 1 صفحه 253     مردى به حضرت على بن الحسین علیه السّلام عرضکرد که فلان شخص در باره‏ ى شما چنین و چنان میگوید حضرت به او فرمود: که حق برادرى برادرت را بجا نیاوردى با اینکه او تو را امین دانست تو در باره‏ ى او خیانت کردى و نیز احترام ما را هم نگاه نداشتى زیرا که ما از تو سخنى شنیدیم که نیاز و احتیاجى به شنیدن آن نداشتیم آیا نمیدانى که سخن چینان سگ‏هاى دوزخند به برادرت بگو مرگ براى همه ‏ى ماست و قبر ما را در برگیرد روز قیامت وعده ‏گاه ماست خدا در آن روز بین ما قضاوت کند. ارشاد القلوب جلد 1  صفحه  282  ابو حمزه‏ ى ثمالى روایت کند که حضرت على بن الحسین علیهما السّلام فرمود : همانا دوست‏ ترین شما بسوى خدا خوشخوترین شما و آن کس است که کردار نیکش بزرگ باشد و به آنچه که در پیشگاه خداست حداکثر میل و رغبت را داشته و دورترین افراد از عذاب خدا کسى است که بیمناکترین شما از خداست و گرامیترین شما در پیشگاه خدا پرهیزکارترین شماست.  ارشاد القلوب جلد 1  صفحه 321  حضرت على بن الحسین علیهما السّلام یکى از غلامانش را چند مرتبه صدا زد او جواب نداد ، حضرت فرمود چه باعث شد که جواب مرا ندادى عرض کرد بخشش شما مرا از مجازات در امان داشت ، حضرت فرمود : برو اى غلام که تو در راه خدا آزادى. از نشانه ‏هاى حسن خلق این است که بنده همان را که براى خودش دوست دارد به مردم بدهد و نیز تحمل ستم مردم را بکند در صورتى که مردم از او تحمل خشم و اذیت را نمی ‏کنند.  ارشاد القلوب جلد 1  صفحه 324 امام سجاد (علیه السلام) فرمودند : گناهان را بخشهایی است ، نخستین چیزی که به سبب آن ، نافرمانی خدا شد ، تکبر بود که شیطان مرتکب شد چرا که تکبر ورزید و جزو کافران گردید.  اصول کافی جلد 3 صفحه 197 ابی مالک گوید : به امام زین العابدین (علیه السلام) عرض کردم : همه دستورات دین را به من بفرمایید : حضرت سجاد (علیه السلام) فرمود : 1- حق گویی 2- قضاوت عادلانه 3- انجام دادن تعهدات ( به وعده وفا کردن )  خصال شیخ صدوق جلد 1 صفحه 127 ابوحمزه ثمالی گوید : حضرت سجاد (علیه السلام) فرمود : محبوب ترین شما در نزد خداوند کسی است که اعمالش از همگان بیشتر و نیکوتر باشد ، و بزرگترین شما آن کسی است که رغبتش به آنچه در نزد خداوند است زیادتر باشد ، آن کسی میتواند از عذاب خداوند رهایی پیدا کند که از همگان بیشتر از خدا بترسد و نزدیکترین شما به پروردگار کسی است که اخلاقش بهتر باشد و آن کسی از شما بیشتر در نزد خداوند پسندیده است ، که با اهل و عیالش با وسعت دل زندگی کند و گرامی ترین شما نزد خداوند کسی است که تقوای او از همه بیشتر باشد.   کِتابُ المَواعِظ شیخ صدوق  106

گزیده‏ای از سخنان امام صادق (ع)

گذر عمر 

جوانى (فرصت نیکو ) و (نسیم رحمت) است که باید به خوبى از آن بهره جست و با زیرکى , ذکاوت و تیز بینى آن نعمت خداداد را پاس که این فرصت, (ربودنى) و (رفتنى) است وضایع ساختن آن, چیزى جزغم, اندوه و پشیمانى را براى دوران پس ازآن به ارث نمى گذارد. 

زندگى کوتاه است و راه کار دراز و فرصت زودگذر! تنها سرمایه گرانبهاى ما وقت است که بازگشتى ندارد, از این رو بزرگترین فن بهتر زیستن, بهره جستن از فرصتهاى بى نظیرى است که برما مى گذرد; این سخن امام صادق(علیه السلام) را باید جدى گرفت: (من انتظر عاجله الفرصه مواجله الاستقصإ سلبته الایام فرصته, لان من شإن الایام السلب و سبیل الزمن الفوت)  

به هرکس فرصتى دست دهد و او به انتظار بدست آوردن فرصت کامل آن را تإخیر اندازد, روزگار همان فرصت را نیز از او برباید, زیرا کار ایام, بردن است و روش زمان, از دست رفتن. 



محاسبه روزانه نفس 

حق على کل مسلم یعرفناان یعرض عمله فى کل یوم و لیله على نفسه فیکون محاسب نفسه, فـان راى حسنـه استزاد منها, وان راى سیئـه استغفـر منها لئلا یخزى یوم القیمه.

بر هر مسلمانى که ما را بشناسد سزوار است که در هر شبانه روز عملش را برخود عرضه کرده,بازنگری کند و خود حسابگر خـویـش باشـد, اگر نیک بود بر آن بیفزاید و اگر گناه دیـد از آن آمـرزش خـواهـد تـا ایـن که روز قیـامت رسـوا نشـود. 



استقامت 

لو ان شیعتنا استقاموا لصافحتهم الملائکه و لاظلـهم الغمام و لاشـرقوا نهارا و لاکلـوا مـن فـوقهم و مـن تحت ارجلهم و لما سـئلوا الله شیئا الا اعطاهـم. 

اگر شیعیان ما استقامت مى ورزیدند, هرآینه فـرشتگان با آنها دست مى دادند وابر بر آنها سایه مى انداخت و در روزمـى درخشیدنـد و از فـراسر و زیر پاى خـود روزى مى خـوردنـد و چیزى از خـدا نمـى خـواستنـد, مگـر ایـن که به آنها مـى داد. 



عاقبت نیرنگ و حسادت 

مـن غش اخاه و حقره و ناواه جعل الله النار ماواه. و مـن حسد مـومنا انماث الایمان فى قلبه کما ینماث الملح. هر که با برادرش نیرنگ ورزد و او را کوچک شمارد و با اوبستیزد,خداوندآتش را جایگاهش گرداند, وهر که برمومنى حسد ورزد, ایمان در دلـش آب شود, چنان که نمک در آب حل شود. 



پارسایى, کوشش و کمک به مومنان 

لا تذهبـن بکم المذاهب فوالله لاتنال ولایتنا الا بالورع والاجهاد فى الدنیا ومـواسـاه الاخـوان فـى الله , ولیـس مـن شیعتنـا مـن یظلـم الناس.  

مسلکها و مذهبها شما را نبرند , به خدا سـوگند به ولایت ما نتوان رسید جز با پارسایـى وکـوشـش در دنیا , و یارى دادن برادران براى خدا. و کسى که به مردم ستم کند, شیعه مانیست. 



نتیجه اعتماد به خدا 

من یثق بالله یکفه ما اهمه مـن امر دنیاه و آخرته و یحفظ له ما غاب عنه , و قد عجز مـن لـم یعد لکل بلاء صبـرا ولکل نعمه شکـرا و لکل عسـر یسرا. 

هرکه به خدا اعتماد ورزد, خدا مهم دنیا وآخرتش را کفایت کند و هرچه از او غایب است برایـش حفظ کند. درمانـده وناتـوان است هرکه براى هـر بلا صبرى , و بـراى هـر نعمت شکـرى و بـراى هـر دشـوارى آسـانـى اى ندارد. 



با دیگران چگونه باشیم 

صل من قطعک,واعط من حرمک,واحسن الى من اساء الیک وسلم على من سبک.وانصف من خاصمک , واعف عمن ظلمک کما انک تحب ان یعفى عنک, فاعتبر بعفو الله عنک.الا تـرى ان شمسه اشـرقت علـى الابـرار و الفجـار. و ان مطـره ینزل علـى الصالحیـن والخاطئیـن.

با کسـى که ازتو بریده بپیـوند, وبه آن کـه از تـو دریغ کرده بخشش کن, وبا کسى که به تو بدى کرده نیکى کـن. و به کسى که به تو دشنام داده سلام کـن. و باکسى که به تـو دشمنـى ورزیـده انصاف ورز. و کسـى که تـو را ستـم ورزیده عفو کـن, همچنان که دوست دارى که از تـو گذشت شود. به عفو خدا از خودت عبرت گیر, آیا نمی بینی که آفتابـش بر نیکان و بدان هر دومـى تابـد و بارانـش بر شایستگان و ناشایستگان مى بارد؟ 



خدا را چگونه بخوانیم 

واخفض الصوت ,ان ربک الذى یعلم مـا تسـرون و ما تعلنون , قد علم مـا تریدون قبل ان تسالوه.  

صـدایت را فـرود آر, زیرا خـدایى که نهان و آشکار را مى داند سـوال ناکـرده مى داند که شما چه مى خواهید. 



بهشت و جهنم , خیر و شر واقعى 

الخیـر کله امامک , و ان الشـر کله امامک ,ولن تـرى الخیر والشـرالا بعد الاخـره, لان الله جل وعزجعل الخیـر کله فى الجنه والشـر کله فـى النار لانهما الباقیان. 

تمام خیر در برابرتوو تمام شر نیز دربرابر توست. و خیروشر را نبینـى, مگربعد از آخرت, زیرا که خداوند عزوجل تمام خیر را در بهشت و تمام شـر را در دوزخ قـرارداده , زیـرا که ایـن دوانـد که بـاقـى انـد. 



جلوه و چهره اسلام 

الاسلام عریان فلباسه الحیاء و زینته الـوقـار و مـروته العمل الصالح و عماده الـورع و لکل شـىء اسـاس و اسـاس الاسلام حبنا اهل البیت. 

اسلام برهنه است, لباسش حیا و زیورش وقار و جوانمـردىاش عمـل صالـح و ستونـش پارسایى مى باشد , وبراى هر چیزى پایه اى است و پایه اسلام دوستى , ما اهل بـیت است . 



عمل بـراى آخرت 

اعمل الیـوم الـدنیا بما ترجـوا به الفـوز فـى الاخره. 

امروز در دنیا کارى کن که به وسیله آن امیـد کـامیـابـى در آخـرت را دارى. 



پاداش یارى دوستان اهل بیت 

لایبقـى احـد ممـن اعان مـومنـا مـن اولیـائنا بکلمه الا ادخله الله الجنه بغیر الحساب. 

در روزقیامت کسى نماند که یک کلمه به مومنى ازدوستان ما کمک کرده بـاشد, جزاین که خـداونـد او را بـى حسـاب به بهشت داخل گـرداند. 



پرهیز از ریا و جدال و دشمنى 

ایاک و المراء فانه یحبط عملک و ایاک و الجدال فانه یوبقک و ایـاک و کثـره الخصومات فانهاتبعدک من الله. 

از ریا کارى بپرهیز که عملت را از بین برد واز جدال بپرهیز که هلاکت گرداند وازخصـومتها و دشمنیها بپـرهیز که تـو را از خـدا دورکنـد. 



پاکیزگى روح , ابزار تشخیص مومن 

اذا ارادالله بعبد خیرا طیب روحه فلایسمع معروفا الا عرفه و لامنکرا الا انکره ثـم قذف الله فـى قلبه کلمه یجمع بها امره. 

چون خدا خیر بنده اى را خواهد روحش راپاک گرداند, به طورى که هیچ معروفى به گوشش نرسد, مگر آن که آن را بفهمد و هیچ منکرى را نشنود, جز آن که زشتـش داند و سپـس کلمه اى به دلـش الهام کنـد که کـارش را بـدان فـراهـم آرد. 



درخواست عافیت از خدا 

فسئلـوا ربکـم العافیه و علیکـم بـالـدعه والوقار و السکینه و الحیاء. 

از پـروردگارتان عافیت بخـواهید و نرمش و وقار و آرامـش حیا را حفظ کنیـد. 



دعا ، خودعمل است 

اکثـروا من الدعاء, فان الله یحب مـن عباده الذین یدعونه, وقد وعد عباده المومنین الاستجابه والله مصیر دعاء المـومنین یوم القیامه لهم عملا یزیدهـم به فى الجنه. 

زیاد دعا کنید, زیرا خداوند بندگان دعا کـن خود را دوست دارد و به بندگان مومنـش وعده اجابت داده است, وخداوند در روز قیامت دعاى مـومنان رااز کردارشان محسـوب دارد و ثـوابـش را بـا بهشت فزاید. 



بینوایان مسلمان رادوست بداریم 

وعلیکم بحب المساکین المسلمین فان من حقرهم و تکبر علیهم فقد زل عن دیـن الله و الله له حاقـر ماقت وقد قال ابـونا رسـول الله ( ص) (( امرنـى ربـى بحب المساکین المسلمین منهم)). 

برشما باد به دوستـى مستمندان مسلمان, زیرا هر کس آنان را کوچک بدارد و بر آنها تکبر ورزد, به راستـى که از دیـ ن خدا لغزیده و خـدا کـوچک کننده و زبـون کننده اوست, و پدر ما رسـول خد(صلّی الله علیه وآله) فرمـوده: (( پروردگارم به مـن دستـور داده است که مستمنـدان مسلمـان را دوست بـدارم. )) 



رابطه حسد و کفر 

ایـاکـم ان یحسـد بعضکـم بعضـا فـان الکفـر اصله الحسـد. 

از حسـد ورزى به یکـدیگـر بپـرهیزیـد, زیـرا ریشه کفـر, حسـد است. 



اعمال محبت آور 

ثلاث تـورث المحبه: الـدیـن و التـواضع والبذل.  

سه چیز است که محبت آورد: قـرض دادن وفـروتنـى و بخشـش. 



اعمال دشمنىآور 

ثلاثه مکسبه للبغصـاء: النفـاق والظلم و العجب. 

سه چیز است که دشمنـى مـىآورد: دو رویـى , ستـم و خـودبینـى . 



نشانه هاى صبر شجاعت دوستی 

ثلاثه لا تعرف الا فـى ثلاثه مـواطن : لایـعرف الحلیـم الا عنـد الغضب و لاشجاع الا عندالحرب, ولا اخ الا عند الحاجه. 

سه کس اند که شناخته نشوند جز در سه جا: بـردبار شناخته نشـود جز به هنگام خشـم , وشجاع شناخته نشـود جز به وقت نبـرد , وبـرادر و دوست شنـاخته نشـود جز به وقت نیاز. 



نشانه هاى نفاق 

ثلاث من کن فیه فهو منافق و ان صام و صلى: من اذا حـدث کذب و اذا وعد اخلف. و اذا ائتمن خان.

سه چیز است در هر که باشد منافق است, اگر چه روزه بدارد ونماز بخواند: آن که چون سخن گوید دروغ گوید , و چون وعده کند خلاف ورزد و چون امنیش دانند خیانت نماید. 



از سه کس پرهیز کن ! 

لاتشـاور احمق, و لاتستعن بکذاب و لاتثق بمـوده ملوک. 
با احمق مشورت نکن, واز دروغگو یارى مجو,و به دوستى زمامداران اعتماد مکن. 



نشانه هاى بزرگواری 

ثلاث مـن کـن فیه کـان سیـدا: کظم الغیظ والعفـو عن المسیىء والصله بـالنفـس والمـال. 

سه چیز است که در هـر که بـاشـد آقـا و سـرور است: خشـم فـرو خـوردن ,گذشت از بدکـردار, کمک و صله رحـم بـا جـان و مـال. 



دیگر نشانه هاى بزرگوارى 

ثلاثه تـدل علـى کـرم المـرء : حسن الخلق , و کظم الغیظ و غض الطـرف. 

سه چیز است که دلیل بزرگوارى شخص است : خوشخویى, فرو بردن خشم , و فرو هشتن چشم



نشانه هاى بلاغت 

ثلاثه فیهن البلاغه: التقـرب من معنى البغیه, والتبعد من حشوالکلام , والدلاله بالقلیل على الکثیر. 

سه چیز است که در آن بلاغت و شیـوایـى است: معنى مقصود را رساندن, و از سخـن بیهوده دورى جستـن , و بـا لفظ کم, معنـى بسیـار را رسـانـدن. 



نجات در سه چیز است 

النجـاه فـى ثلاث: تمسک علیک لسـانک, ویسعک بیتک و تنـدم على خطیئتک.  

نجات در سه چیز است , زبانت را نگهدارى و در خانه ات بمانى ! و بـر خطایت پشیمان شوى. 



انس وصفا در سه چیز است 

الانـس فـى ثلاث: فـى الزوجه المـوافقه والـولد البار والصـدیق المصافى. 

انـس در سه چیز است: زن مـوافق و فـرزنـد نیکوکار و دوست خالص و بـا صفـا. 



سه چیز , تباهى مىآورند 

ثـلاثه تکدر العیش : السلطان الجائر, والجار السـوء و المراه البذیه.  

سه کس زندگى را تیره کنند: زمامدار ستمگر , وهمسایه بد وزن بى شرم و بدزبان 



سه چیز محرومیت ساز 

من طلب ثلاثه بغیر حق حرم ثلاثه بحق: من طلب الدنیا بغیر حق حرم الاخره بحق, و مـن طلب الریاسه بغیـر حقحرم الطاعه له بحق و مـن طلب المال بغیـر حق حـرم بقائه له بحق. 

هـر که سه چیز را به ناحق خـواهـد از سه چیز به حق محـروم گردد: 

1ـ هـر که دنیـا را به نـاحق خـواهـد از آخـرت به حق محـروم گردد 

2ـ هـر که به نـاحق ریـاست طلبـد از طـاعت به حق محـروم گردد 

3ـ هـر که به نـاحق مـالـى را طلبـد از مـانـدگـارى به حق آن محـروم گردد. 



سلامتی در گریز از سه چیز است 

ان یسلـم الناس مـن ثلاثه اشیاء کانت سلامه شـامله: لسان السوء و ید السوء و فعل السوء. 

اگـر مـردم از سه چیز در سلامت بـاشنـد, سلامت کـامل خـواهنـد داشت: زبان بد ودست بد و کاربد. 



کمال احسان به سه چیز است 

لایتـم المعروف الا بثلاث خصـال: تعجیله و تقلیل کثیره و ترک الامتنان به. 

احسان و نیکى کامل نباشد, مگر با سه خصلت: شتاب در آن , کم شمردن بسیار آن و منت ننهادن بر آن. 

منبع: شبکه امام صادق (ع)

چهل نکته ناب از سیره پیامبر (ص)

 دائماً متفکر بود

 اکثر اوقات ساکت بود

خلقش نرم بود

کسی را تحقیر نمی‌‌کرد

دنیا و ناملایمات هرگز او را به خشم نمی‌آورد

حقی پایمال می‌شد از شدت خشم کسی او را نمی‌‌شناخت تا اینکه حق را یاری کند

هنگام اشاره به تمام دست اشاره می‌فرمود

وقتی خوشحال می‌شد چشمها را به ‌هم می‌نهاد

بیشتر خنده‌های آن حضرت تبسم بود

می‌فرمود حاجت کسانی که به من دسترسی ندارند را ابلاغ کنید

هر کس را به مقدار فضیلتی که در دین داشت احترام می‌کرد

با مردم انس می‌گرفت و آنان را از خود دور نمی‌کرد

در همه امور اعتدال داشته و افراط و تفریط نمی‌کرد

زبان خویش را از بیان سخنان غیرضروری کنترل می‌کرد

در انجام وظیفه به هیچ وجه کوتاهی نمی‌کرد

بافضیلت‌ترین فرد نزد پیامبر خیرخواه‌ترین آنان برای مردم بود

پیامبر در هیچ محفل و انجمنی نمی‌نشست و برنمی‌خاست جز آنکه به یاد خدا باشد

در مجالس جایگاه خاص برای خود برنمی‌گزید

هنگامی که بر جمعی وارد می‌شد در جای خالی می‌‌نشست و به یاران خویش دستور می‌داد این گونه عمل کنند.

هر کس برای رفع نیاز رجوع می‌کرد نیازش را برآورده می‌کرد یا با کلام دلنشین آن حضرت قانع می‌شد.

رفتار پیامبر آنقدر نرم بود که مردم او را همچون پدری دلسوز و مهربان می‌دانستند و حق همه مردم نزد آن بزرگوار یکسان بود

مجلسش مجلس بردباری، حیا، صدق و امانت بود

عیب‌جو نبود و از کسی هم تعریف زیاد نمی‌کرد

پیامبر نفس خود را از سه چیز پرهیز می‌داد جدال، پرحرفی و سخنان غیرضروری

هرگز کسی را سرزنش نمی‌کرد

در پی لغزش‌های مردم نبود

سخن نمی‌گفت مگر در جایی که امید ثواب در آن وجود داشت

سخن کسی را قطع نمی‌کرد مگر این که از حد متعارف تجاوز می‌کرد

به آرامی و متانت گام برمی‌داشت

کلامش مختصر، جامع، آرام و شمرده بود و آهنگ صدایش از همه مردم زیباتر بود

رسول خدا (ص) شجاع‌ترین، بهترین و سخاوتمندترین مردم بود

پیامبر در تمام حالات و در برابر همه مشکلات شکیبا بود

پیامبر بر روی زمین می‌نشست و غذا می‌خورد

با دست خویش کفش خود را وصله می‌زد و جامه خود را با دست خود می‌دوخت

آنقدر از ترس خدا می‌گریست که جای نماز آن حضرت نمناک می‌‌شد

هر روز هفتاد بار استغفار می‌کرد

لحظه‌ای از عمر بابرکت خویش را بیهوده نمی‌گذرانید

دیرتر از همه مردم به خشم می‌‌آمد و زودتر از همه راضی می‌گشت

با ثروتمندان و تهیدستان یکسان دست می‌داد و مصافحه می‌کرد وقتی به کسی دست می‌داد بیش از او دست خویش را باز نمی‌کشید

با مردم شوخی می‌کرد تا مردم را خوشحال سازد

امام صادق(ع)فرمودند:

انی لاکره للرجل ان یموت و قد بقی خلة من خلال رسول الله صلی الله علیه و اله لم یات بها.

من خوش ندارم کسی بمیرد در حالی که هنوز برخی از آداب پیامبر (ص) را به جا نیاورده است.